Over kerstjurken en cultuurdruk

October 12, 2012 Leave a comment

Het is al donker aan het worden, ik zit op een plastic stoel tussen de drie hutten die samen het huis van mijn collega uitmaken. Ik ben uitgenodigd en gastvrij onthaald op de compound van James Madit in Rumbek, Zuid-Sudan. Hij had het eerder die week al gezegd, ik moest langskomen ‘om zijn familie te groeten’. Inmiddels weet ik dat dit betekent dat zijn vrouw een uitgebreid maal gaat bereiden. De kindjes staan rond me in hun mooiste kleren, ze staren de witte bezoeker aan. Wat buurvrouwen en –kindjes zitten op een kleed plat op de grond. Zij leven mee in de marges van dit bezoek, wat ongetwijfeld goed eten gaat opleveren. Ik was mijn handen met het water dat een meisje voor me uit een kan laat stromen. Dan gaan we naar binnen…

Less hier de hele column.

New Arrivals

April 23, 2012 Leave a comment

Erica en de kinderen zijn vandaag goed en wel in Nederland aangekomen. De eerste weken hopen ze bij onze ouders te verblijven. De overgang is qua vrij gelijkmatig: in Nairobi hadden we stortbuien op de dag van vertrek (een deel van onze straat was zelfs ondergelopen, en veel andere wegen in Nairobi veranderde in rivieren) – en in Nederland is het ook nog maar frisjes. Ik (JJ) hoop zelf nog een paar weekjes door te werken, en dan in Mei naar Nederland te gaan.
Gegroet!

Bijna naar Nederland

April 16, 2012 Leave a comment

Nog een weekje en ik (Erica) hoop met de kinderen in het vliegtuig naar Nederland te zitten. Het zal nog even spannend zijn of we zonder slag of stoot door de douane komen. We zitten namelijk in het proces van verlenging van de workpermit van JacobJan, waardoor het op een of andere manier niet mogelijk is om op tijd voor mij de juiste stempels in m’n paspoort te krijgen. Ik ga dus maandag gewapend met een doktersverklaring, een bonnetje dat we betaald hebben voor de workpermit (en dus in het proces zitten), een brief van Across en een telefoonnummer van een immigratieofficer die ons heeft geadviseerd op zak, en last but not least, met een vriendelijke glimlach op de beambte af. Op hoop van zegen. Als het verlof zo dichtbij komt, groei je er erg naar toe. We hebben er allemaal enorm veel zin in. JacobJan zal na 2,5 a 3 weken volgen. En dan afwachten wanneer de baby komt. Het gaat goed met de zwangerschap, maar het is wel zwaar, dus ik doe rustig aan.
We hopen in Nederland weer van het gezelschap van onze familie en vrienden te genieten. Hopelijk snel tot ziens!

Reisverhalen!

February 14, 2012 Leave a comment

A.s donderdag 16 februari hopen Jacob Bosch en Gertjan van den Broek – de mannen van Hilde en Marieke, omze thuisfrontcommissie – een presentatie te geven over hun reis naar Kenya en Sudan. Het begint om 20.00 uur in het Meestershuis achter de oude kerk in Lunteren.
Van harte welkom!

mvg Marieke van den Broek

Het gewone leven is mooi!

December 5, 2011 Leave a comment

Overmorgen is het al weer 7 weken geleden dat ik (JJ) geopereerd werd aan mijn klaplong, in Johannesburg. Het gaat allemaal weer heel aardig moet ik zeggen – en ben daar erg dankbaar voor. Ik heb nog een aantal weken pijnstilling geslikt, maar daar ben ik nu vanaf. Ik zat alleen vanmorgen nog even bij de dokter in Nairobi, omdat er nog een draad van de hechting uit mijn rug stak – toch een raar idee… Ik ga komende week wat meer enzymen ‘eten’, zodat ook dat losse eindje opgelost kan worden :-).

Na zo’n operatie waardeer je enorm de gewone dingen – tot aan de vaat toe. Een van mijn eerste zondagen terug in onze kerk heb ik een testimony gegeven, van hoe de opvang in Johannesburg is verlopen: een lokale kerk die ons hielp met van alles, ons kwam opzoeken en met ons bidden. Geweldig als je zo God’s familie op aarde in beweging ziet! Volkomen vreemden staan je ineens heel na, prachtig.

Nu ben ik weer aan het werk, de laatste twee weken voordat Across sluit voor de Kerstvakantie. Even de doelen voor het jaareinde bijpassen… Maar dankbaar dat ik mijn werk weer kan doen!

Groeten uit NBI!

Operatie Johannesburg

October 27, 2011 Leave a comment

Twee weken geleden stond Jacob Jan op met pijn op de borst. Dit bleek een klaplong te zijn, waarmee ik in het ziekenhuis belandde – eerst in Nairobi en later doorverwezen naar johannesburg, Zuid-Afrika. Afgelopen week ben ik geopereerd, momenteel ben ik aan het bijkomen in een guesthouse in Jo’burg, en moet nog terug voor controle. Ik hoop volgende week weer terug te vliegen naar Nairobi.

Afgelopen twee weken waren heftig, maar we hebben ons vooral erg gezegend gevoeld. We hebben op een heel speciale en concrete manier de aanwezigheid en leiding van God gemerkt, die ons rust gaf in alles. We kregen erg veel support, er is veel gebeden voor ons, wereldwijd kun je wel zeggen. Toen we in Zuid-Afrika aankwamen was er via een locale kerk hier support gemobiliseerd: vrienden die mij bezochten toen ik bij kwam van de operatie, een ander stel waar Erica kon logeren afgelopen week en hun auto gebruiken, hulp bij het zoeken van accomodatie, en er is veel gebed geweest. Ook ontmoette ik in het ziekenhuis erg hulpvaardige mensen die support gaven. Het is zo mooi en bemoedigend te zien dat Gods familie overal is, en dat God mensen gebruikt om zijn plannen uit te voeren met ieder persoonlijk. En het was zo’n mooi getuigenis van de christengemeenschap hier, en voor de glorie van Gods naam!
Deze ervaring heeft ons boven alles dankbaar gestemd en ons nog meer liefde in ons hart gegeven om zelf een getuigenis te zijn in deze wereld. We hopen en bidden verder ook voor een voorspoedig herstel en terugkeer naar Nairobi.

We bedanken iedereen voor de support, in welke vorm dan ook, vanuit Johannesburg, Nairobi, Familie, vrienden en onze kerk in NL, Zuid-Sudan… Onze hartelijke groeten,

Jacob J. en Erica

Republiek of Koninkrijk?

September 27, 2011 Leave a comment

Er ligt een rapport op mijn bureau vandaag. Getting it right from the start. Priorities for Action in the New Republic of South Sudan. Een initiatief van 38 hulporganisaties die aan de opbouw van Zuid-Sudan werken. Een mooi initiatief waar wij zeker bij betrokken willen zijn. Het gaat om het beter coordineren van programma’s, de opbouw van overheidsdepartementen, restructurering van de hulp architectuur voor Zuid Sudan, participatie van burgers en het opkomende maatschappelijk middenveld… Een land opbouwen, een enorm project!
Lees hier de hele column.

Pannekoeken eten in Lunteren

August 19, 2011 Leave a comment

Op vrijdagavond 19 Augustus wordt er in onze kerk in Lunteren een pannekoeken avond georganiseerd die onze uitzending zal ondersteunen. Tijdens de avond wordt een korte documentaire over het werk van Across vertoond.

Ook praten we even bij en laten we wat van onze leefomgeving in Nairobi zien via een filmpje (350 Mb).

Free at Last!

July 13, 2011 Leave a comment

“En dan het emotionele hoogtepunt na 50 jaar strijd, lijden en het nationale offer van 2,5 miljoen doden: de Sudanese vlag wordt naar beneden gehaald en opgevouwen terwijl de nieuwe Zuid-Sudanese vlag langzaam maar zeker naar de top klimt. De menigte juicht. Ik kijk naar een gezicht van een jonge Zuid-Sudanese man, zijn blik is strak op de vlag gericht. Zijn ogen lijken ongeloof te weerspiegelen, en trekken van de pijn die het gekost heeft om dit moment mee te maken. Onafgebroken kijkt hij naar zijn vlag, terwijl Zuid-Sudan inmiddels een land op zichzelf is geworden.”


Lees hier een impressie van de Onafhankelijkheidsdag in Juba, Zuid-Sudan

Vreugde stof

July 12, 2011 Leave a comment

Langzaam maar zeker ging de enorme vlag de lucht in: zwart-wit-rood-wit-groen, met de blauwe driehoek en gele ster. Terwijl het gloednieuwe volkslied gespeeld werd wapperde de Zuid-Sudanese vlag aan de 20 meter hoge mast: een nieuw land is geboren! Het was erg bijzonder bij de onafhankelijkheids verklaring in Juba te zijn afgelopen zaterdag. Een periode van 55 jaar werd afgesloten – het was in 1956 dat Sudan onafhankelijk van de Britten verder ging, en dat de onderdrukking van het zuiden begon of in ieder geval verder ging. En het is geen cadeau wat de Zuid-Sudanezen hebben gekregen, maar een prijs die ze hebben gewonnen (zoals de Amerikaanse vertegenwoordiger in haar toespraak zei); en ten koste van zo’n 2,5 miljoen doden…

Tot aan mijn vetrek uit Juba Maandaag, en waarschijnlijk ook nog daarna, werd er feest gevierd – en vooral veel gedanst. Er was een hoop stof in de lucht, je kon het proeven op je tong. Free at last!